BIOGRAFIA :

Urodziłem się w 1950 roku, w Warszawie. Mój Ojciec, Józef, pochodził z wyjątkowo biednej chłopskiej rodziny, ale z dobrą tradycją. Jego dziad był w powstaniu styczniowym, zginął na Syberii.Dzięki temu Ojciec mógł się uczyć - w Korpusie Kadetów w Rawiczu. Jako jedyny chłopski syn na swoim kursie. Był inżynierem, doktorem nauk technicznych, projektantem wielu wielkich fabryk (Elana, Azoty w Puławach, wcześniej FSO), wynalazcą, autorem podręczników. Przede wszystkim jednak był dobrym, otwartym człowiekiem o liberalnych poglądach. W czasie wojny był oficerem w oddziale Kedywu Komendy Głównej AK "Osa-Kosa". Zmarł wcześnie, w 1969 roku. Moja Mama, Zofia z Lipskich, starsza siostra Jana Józefa Lipskiego, jest ekonomistką. I jest znakomitą kobietą, dobrym człowiekiem. Odznaczona medalem "Sprawiedliwa Pośród Narodów Świata". Dziś żyje pół roku w Warszawie i pół, letnie pół, w Wyszogrodzie. Ja, po ukończeniu liceum Reytana, studiowałem socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, potem, po relegowaniu w wyniku Marca 1968, w Katolicjkim Uniwersytecie Lubelskim, potem znów w Warszawie. Byłem asystentem, potem wykładowcą w latach 1972-1989, z trzyletnią przerwą, od 1977 roku, kiedy ponownie wyrzucono mnie z Uniwersytetu. Za KOR.

Studiowałem socjologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1972 - 1989 (z przerwą 1977 - 1980) byłem asystentem, a później wykładowcą Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1968 roku zostałem relegowany ze studiów za organizowanie strajków studenckich na Uniwersytecie i Politechnice w Warszawie. W 1970 roku współorganizowałem pomoc dla rannych w zajściach ulicznych na Wybrzeżu. W 1977 zostałem wyrzucony z pracy za organizowanie pomocy dla robotników Ursusa i Radomia. W latach 1977 - 80 byłem organizatorem "Latającego Uniwersytetu" działającego w ośmiu polskich miastach. W 1978 zostałem członkiem Komitetu Samoobrony Społecznej "KOR". Za działalność opozycyjną byłem wielokrotnie aresztowany, razem z rodziną doświadczyłem licznych rewizji domowych.

W 1980/81 w Gdańsku: najpierw pełniłem funkcje sekretarza MKZ NSZZ "Solidarność" Regionu Gdańskiego, a później zostałem szef gabinetu Lecha Wałęsy i sekretarzem Krajowej Komisji Porozumiewawczej NZSS "Solidarność". Współorganizowałem I Zjazd Związku w Gdańsku - Oliwie. Po wprowadzeniu stanu wojennego przez rok byłem internowany.

W latach późniejszych uczestniczyłem najpierw w tajnych, później, od 1987 roku, w półjawnych strukturach związku. Brałem udział w strajku w Stoczni Gdańskiej w maju 1988.

Współtworzyłem Komitet Obywatelski. Byłem współprzewodniczącym jednego z zespołów "Okrągłego Stołu". Z sukcesem dwukrotnie kandydowałem do Senatu I i II kadencji. W 1993 roku zostałem posłem na Sejm oraz członkiem dwóch komisji: Spraw Zagranicznych i Administracji i Spraw Wewnętrznych.

W latach 1991 - 1996 byłem członkiem Unii Demokratycznej (w latach 1993 - 1994 jej wiceprzewodniczącym) i Unii Wolności. Od lipca 1996 do 1999 r. nie należałem do żadnej partii.

W latach 1993 - 1995 przewodniczyłem Kapitule Godła Promocyjnego "Teraz Polska" wspierającej polską przedsiębiorczość w kraju i na rynkach zagranicznych.

W 1999 roku związałem się z SLD. Zostałem szefem komisji programowej Sojuszu, następnie wiceprzewodniczącym tej partii. We wrześniu 2001 r. zostałem wybrany posłem z list SLD. W latach 2001 - 2002 pełniłem funkcje ministra kultury w rządzie Leszka Millera. Po wielokrotnych próbach zreformowania Sojuszu Lewicy Demokratycznej, na początku 2004 r. wraz z grupą kolegów zdecydowałem się na współtworzenie nowej lewicowej partii - Socjaldemokracji Polskiej.

Zasiadałem w sejmowej komisji śledczej ds. Orlenu.

Mam trzech dorosłych synów (Jakub - doktor prawa, Jacek - magister socjologii, Andrzej Tomasz - student UW). W 2003 roku zostałem dziadkiem Majeczki, córki Jacka i Zuzy. A w 2005 roku - recydywa, dzięki synkowi urodzonemu przez Paulę, żonę Kuby.